poniedziałek, 21 listopada 2016

Lilly's Lotus Bracelet

Biżuterii nigdy za wiele, zwłaszcza gdy staramy się być modne. Trendy lubią zmiany, a ja ostatnio częściej im ulegam, zwłaszcza w kwestii ubioru, dlatego zaistniała niemożliwa do wyobrażenia sytuacja, mianowicie zabrakło mi pasującej bransoletki. Nie mam zbyt wiele klasycznej biżuterii, zatem kompensuję to ozdobami z koralików, może kiedyś sprawię sobie jakiś ponadczasowy komplet ze złota, na razie mój portfel mówi nie. 

Tym razem posiłkowałam się cudzym projektem, bo ogromnie mi się spodobał, a ja akurat miałam potrzebne materiały. Wzór stworzyła Gail McLain, a nazwała Lilly's Lotus Bracelet, znaleźć go możecie w październikowo-listopadowym wydaniu Beadworka. 


Ja  zdecydowałam się na czerwień i mieniący się złotem topaz. Te kolory pasowały mi do nowego swetra :)


Nie pamiętam, ile razy prułam gotową już pracę, bo jak na złość nie układała się tak ładnie, jak w czasopiśmie. 

Na  szczęście udało mi się "wyczuć" właściwe napięcie nici i gotowy projekt bardzo mi odpowiada.

Bransoletka jest dość ciężka (jak na moje dotychczasowe koralikowe twory), ale przez to lepiej się układa. Mój mąż porównał ją do gąsienic w czołgu, nie wiem skąd mu się to bierze ;)


Chętnie zrobiłabym sobie jeszcze jedną, na przykład niebieską, ale  ostatnio nie mam czasu - robię szydełkowy obrus i chcę zdążyć przed świętami. Ostatnią serwetę, i to dużo mniejszą, zrobiłam jakieś 10 lat temu, uznałam, że czas najwyższy zrobić kolejną, trzymajcie kciuki, jedna trzecia pracy już za mną. Z pewnością pochwalę się efektami na swoim fanpage'u.



Pozdrawiam Was ciepło!

PS. Jeśli chcecie skorzystać z tego wzoru, miejcie na uwadze, że autorka podaje ile sztuk koralików Tila, Triangle oraz Fire Polish będziecie potrzebowały, niestety jest to akurat kilka więcej, niż faktycznie znajduje się w opakowaniu. Musicie kupić 2 opakowania na wszelki wypadek. Ja tak właśnie utknęłam z projektem i musiałam domawiać.

poniedziałek, 7 listopada 2016

Pendulum of Time II, broszka

Gdy robiłam kolię Pendulum of time, od razu wiedziałam, że to będzie komplet co najmniej dwuelementowy. Niestety nie wyrobiłam się wówczas na czas i reszta musiała poczekać na realizację. Zwykle nie noszę więcej niż jednej ozdoby na raz, ale idą chłody (właściwie już przyszły), a to oznacza, że czas na warstwy. Zatem kolia przy szyi, a broszka na swetrze, tak jak lubię.

Broszka jest wykonana z tych samych materiałów co kolia, tylko w mniejszej ilości, co oczywiste ;)

Motywem przewodnim jest liść bluszczu i metalowe zębatki. Całość w zamyśle miała mieć steampunkowy charakter.



Akurat przycinałam kwiatek do rozsadu, to się przydał w charakterze modela :)



Jakby się komuś nie chciało klikać posta z kolią, to przypomnę krótko, że listek wyhaftowałam koralikami Toho i Preciosa w rozmiarze 15o.

Wbrew pozorom, to rozmiar bardzo wdzięczny w pracy, bo pozwala uzyskać piękne cieniowania. Co prawda w macro nie wygląda to najlepiej, ale przecież nikt na co dzień nie ogląda takiej biżuterii pod lupą.



Tył podszyłam brązową skórą naturalną.


Broszka jest średniej wielkości.


Na  przykładowym sweterku prezentuje się tak:


W zestawieniu z kolią (z góry przepraszam za jakość zdjęcia) wygląda tak.

I to by było na tyle tego bardzo technicznego posta, ale kompletnie mi się nie chce pisać. Mam nadzieję, że mimo wszystko broszka wam się podoba.

Pozdrawiam wszystkich ciepło!

PS. Bardzo wam dziękuję za lajki dla kolii Movie Star, z przyjemnością zawiadamiam, że zajęła II miejsce w konkursie Korallo :)

piątek, 28 października 2016

Movie Star, kolia

Ta kolia to moja wariacja na temat gwiazd wielkiego ekranu w erze czarno-białych filmów. Prawdę mówiąc, lubię oglądać takie filmy, chociaż trąca myszką i czasami wydają się oderwane od rzeczywistości, głównie dzięki obowiązującej wówczas w USA ustawie obyczajowej. Żadnej golizny, przemocy, używek i niemoralnych zachowań na ekranie, nie to, co dzisiaj :) Co prawda poza kamerą hulaj dusza, piekła nie ma, ale ja nie o tym. 

Chciałam zrobić coś eleganckiego, niekoniecznie na czerwony dywan, ale jednak nim inspirowanego. Zrobiłam więc kolię czarno-srebrną z przewagę tego pierwszego, ale z mnóstwem blasku. Taki glamour dla grzecznej pani domu :)


Wykonałam ją koralikami Toho w kolorach Nickel i Opaque Jet w kilku rozmiarach oraz czeską Preciosą. Centrum to onyksowa markiza z fasetami.


Użyłam też pokaźnej ilości czarnych kryształków różnej maści.


Całość bardzo się błyszczy i mimo oszczędnej formy, przykuwa wzrok.

Tył podszyłam naturalną skórą w czerni. Szkoda, że nie udało mi się zrobić lepszego zdjęcia niektórym elementom, mój aparat ma się coraz gorzej.


Zapięcie to prosty karabińczyk.

Lekka asymetria sprawia, że jest "inaczej" :) Na mnie prezentuje się jak niżej. Starałam się wczuć w klimat, ale nie posiadam odpowiedniego outfitu i aparycji, zdjęcie traktujcie więc poglądowo ;)

I bez golizny:



Jeśli macie ochotę, możecie dać tej kolii lajka. Głosowanie trwa do końca dnia, czyli 23:59 28.11.2016 r. --> KLIK


Pozdrawiam ciepło!

wtorek, 18 października 2016

Button Garnet, broszka

Gdy widzę nietypowy guzik, nie potrafię przejść obok niego obojętnie. Mówiąc nietypowy, mam na myśli jakiś rzadki okaz zdecydowanie nie z masowej produkcji. Najfajniejsze są takie stare, z duszą, ale tych jest najmniej i trudno je zdobyć. Czasami jednak można trafić na coś współczesnego, co wygląda jak antyk, a do tego niewiele kosztuje. W czasie kilkudziesięciu lat życia zdążyłam "dorobić" się sporej kolekcji budzących wiele pytań guzików, no bo przecież, po co mi tyle guzików, których do niczego nie przyszywam - brzmią te najczęstsze. Ano po to, by sobie na nie patrzeć ;)

W wakacje przy okazji koralikowych zakupów natrafiłam na fajne szklane guziole, które oczywiście natychmiast kupiłam, tym chętniej, że nie były drogie. Po wstępnej fazie macania i zachwytu zdecydowałam się jeden z nich oprawić i sprezentować mojej kuzynce w formie broszki. Nie byłam pewna, co może jej się spodobać, więc wybrałam coś prostego i nienachalnego, do codziennego noszenia.


Tak naprawdę, trudno nazwać to haftem koralikowym, bo nie miałam tu za wiele szycia, a to dlatego, że nie chciałam niczym popsuć tego pięknego "kaboszonu".


Dodałam więc kulki granatu i kilka pikotków z piętnastek od Toho, i to wszystko.

Broszka nie jest duża, można ją z powodzeniem nosić do pracy.





I w towarzystwie pozostałych łupów. Pewnie niektóre z nich oprawię, zwłaszcza że dzięki krótkim stopkom nie trzeba ich niszczyć. Wystarczy podkleić filcem i gotowe.


Mam nadzieję, że ta mała broszka przypadła Wam do gustu. Ostatnio nawet wzięłam się za coś większego, ale totalnie nie mam siły tego kończyć, więc dziergam kolejną małą rzecz. Taka pora roku :)

Pozdrawiam was ciepło!

środa, 5 października 2016

Pink blink, kolczyki

Po ostatnim bardzo wytężonym haftowo okresie, musiałam się trochę zresetować. Praca z ostatniego postu wyssała ze mnie resztki sił i witalności, które jesienią i tak zawsze są u mnie mizerne. Chwilowo nie mam najmniejszej ochoty na haft koralikowy. Dodatkowo ucierpiała moja kobieca próżność, gdyż ten koralikowy pracożerca nie spotkał się z oczekiwanym aplauzem w konkursie, na który go wykonałam. No cóż, nie trafiłam w temat, ale wyraziłam siebie i z tego jestem zadowolona. 

Natomiast te kolczyki wcale nie wyrażają mnie, bo są różowe, a ja nie pałam miłością do tego koloru, ale lubi go inna osoba i to jest dla mnie ważne :) Czasami trzeba sprawić radość komuś, a czasami sobie, grunt to wiedzieć kiedy.


Ten typ kolczyków prezentowałam już wielokrotnie, zawsze w innej wersji kolorystycznej, czasami z innym kształtem kryształka. Mam nadzieję, że i te przypadną Wam do gustu.



Obszyłam je splotem peyote przy użyciu koralików Miyuki Delica Tarnished Silver oraz Toho 15o Nickel.


Same kryształki są akrylowe, jednak ich kolor i blask nie są wcale "plastikowe", mają w sobie jakąś szlachetność, jeśli mogę to tak ująć. Są też niesamowicie lekkie.


Tył zabezpieczyłam różowym Ultrasuede, nie jest to może popis kunsztu, ale się sprawdza i przede wszystkim, skutecznie chroni przed zarysowaniami. Niestety, te farbki z tyłów akrylowych kaboszonów strasznie szybko się ścierają.


I fotka zbiorowa.


Pozdrawiam ciepło!

niedziela, 25 września 2016

Pendulum of Time, kolia

Konkurs Kalendarz Royal Stone 2017 dobiega końca, a ta kolia jest ostatnią pracą stworzoną na tę okazję. Nie wszystkie tematy przypadły mi do gustu, więc udział wzięłam w dokładnie połowie inspiracji. Prawdę mówiąc, bardzo lubię takie wyzwania, ale nigdy nie robię nic na siłę, zależy mi bowiem, by to, co stworzę, nadawało się potem do noszenia. Najczęściej przeze mnie samą, więc muszę to brać pod uwagę, decydując się na wzięcie w czymś udziału.

W przypadku "Skoku do przyszłości" nie miałam żadnych wątpliwości, temat jest świetny, a ja miałam kilka pomysłów na stworzenie czegoś, co bardzo chciałabym mieć w swojej szkatule. Organizator chcąc pomóc uczestnikom, zasugerował kilka nurtów, a znalazły się wśród nich futuryzm, cyberpunk i steampunk. To właśnie ten ostatni wywołał u mnie uśmiech na twarzy. Uwielbiam takie klimaty, chociaż osobiście zawsze uważałam ten kierunek bardziej za alternatywną formę przeszłości, niż przyszłości, jednak po kilku sezonach Doktora Who nie jestem już tego taka pewna.


Myślę, że jakiekolwiek rozważania o biżuterii przyszłości są jak zgadywanie jaka pogoda będzie za dwa miesiące. Pewnie można poczynić jakieś założenia w oparciu o rozwój technologii i nastroje polityczne, jednak współcześnie też mamy więcej zdobyczy techniki niż sto lat temu, a jakoś nikt nie biega w koliach z kevlaru. Co więcej, jeśli przyjrzymy się kobietom z zakątków nie skażonych współczesnością, czy wyjątkowo ubogich, to zauważymy, że zdobią się tym co mają w zasięgu ręki. Sądzę, że postapokaliptyczna kobieta, albo taka ze świetlanej przyszłości, również wybierze to, co będzie akurat dostępne, zwłaszcza jeśli będzie rękodzielniczką.


Kolia ta jest wyrazem takiej myśli, to konstrukcja starego mechanizmu z wahadłem, najpewniej starego zegara, która nie do końca oparła się przemijającemu czasowi. Bluszcz, czyli natura, zatarła jego dawną świetność, czyniąc innym tworem, hybrydą. Myślę, że taka biżuteria może trafić na wybiegi przyszłości :)


Moja propozycja jest bardziej organiczna od pozostałych prac w albumie, może mniej "odjechana", ale taką mam wizję przyszłości, oraz wielką nadzieję, że będą w niej koraliki ;)


Centralnym punktem jest "wahadło", ale nie z mosiądzu odlane, tylko z kwarcu z rutylem. Kamień jest piękny i z racji nietypowego kształtu, nadawał się tu znakomicie.

Towarzyszą mu inne elementy pierwotnego mechanizmu. Z trudem utrzymały się na powierzchni niemal całkowicie pochłoniętej przez naturę.



Jak widać dzielnie walczą ;)


Ale  chyba od razu widać kto zwycięży.


Nie żebym miała coś do tych zębatek.


Są  bardzo stylowe...

ale nie tak jak listki :)



Jestem z nich wyjątkowo dumna, co przekłada się bezpośrednio na ilość zamieszczonych zdjęć, wybaczcie.


Dodam, że są szyte piętnastkami od Preciosy i Toho.


Chciałam by były najbardziej realistyczne jak to tylko możliwe.




Pomysł z wykorzystaniem motywu liści bluszczu pojawił się podczas lektury książki, którą kilka lat temu podarowała mi Ola - Lolissa.

Ponieważ większość projektów w tej pozycji dotyczy glinki i innych polimerów, uznałam, że nie przyda mi się za bardzo, ale mocno się myliłam. To prawdziwa skarbnica steampunkowych motywów. Olu, po latach, ponownie dziękuję Ci za ten prezent!

Kolia nosi się bardzo wygodnie, przylega do szyi, ale nie dusi człowieka ;) Nie usztywniałam jej na całej powierzchni, dzięki czemu swobodnie układa się na ciele.



Mój ekspozytor ma gabaryty dwulatka, ale nawet na nim dobrze leży. W sumie nie wiem po co ją tak reklamuję, skoro i tak zostaje ze mną :)


Etapy powstawania.

Pierwszą rzeczą jaką zrobiłam, było przetrząśnięcie domu w poszukiwaniu jakichś trybikowych elementów, niestety bez powodzenia. Na szczęście znalazłam je na Allegro :) W oczekiwaniu na listonosza wykonałam rysunek tego, co chcę mniej więcej osiągnąć. Rzadko tak czynię, ale tym razem, nauczona na błędach, rozrysowałam sobie plan, by poszło mi sprawniej. Nie poszło, ale mam rysunek na pamiątkę ;)


Potem było to co zwykle, czyli totalny chaos podczas wybierania odpowiednich koralików, co zaskutkowało nieplanowanymi zakupami :) Norma. Jak już ochłonęłam i wybrałam materiały, poszło już zgodnie z planem. Koraliki to głównie Preciosa, w każdym razie w kwestii ilości, bo mimo wszystko więcej kolorów należy do Toho, jednak najczęściej w pojedynczych sztukach.


Haftowałam na szarym podkładzie, który na bierząco kolorowałam kredkami i markerami, by podbić kolory liści.


Szycie liści było dość żmudnym zadaniem, chociaż satysfakcjonującym w pewien sposób. Patrzyłam jak bluszcz rośnie każdego dnia i, mówiąc nieskromnie, coraz bardziej mi się podobał.

Nie spieszyłam się z pracą, co prawda skończyłam na ostatni moment, ale wszystko co tu widzicie, było robione z tzw. doskoku.


Skończony haft ostrożnie wycięłam.


A tył, jeszcze przed podklejeniem, usztywniłam pod wahadłem kawałkiem plastiku. Taki trik, by się nie odkształcało podczas noszenia. Chciałam wam też pokazać ogrom pracy, jakiej wymaga tak szczegółowy haft. Nie liczyłam godzin, ale rewers robótki zawsze jest dla mnie wyznacznikiem włożonego wysiłku. Tyle nitek jest zawsze tam, gdzie trzeba było mocno machać igłą ;)







Tył podszyłam brązową skórą naturalną. Kawałek, który wybrałam, ma kilka niedoskonałości, co pasuje do konwencji biżuterii steampunkowej.







Tym razem czasu na głosowanie jest niewiele, bo tylko do środy 28 września, mam więc nadzieję, że zmobilizujecie swoje paluszki i szybko klikniecie w co trzeba :) Oczywiście będzie mi miło, jeśli będzie to moja praca.


Bardzo dziękuję, jeśli dotrwaliście do końca tego nadzwyczaj długiego tekstu :) Pozdrawiam ciepło!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...