Pokazywanie postów oznaczonych etykietą porady. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą porady. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 19 lutego 2018

Subiektywny przegląd preparatów do woskowania nici.

Każda koralikująca osoba wie, jakim koszmarem potrafi być plącząca się, rozdwajająca nić. Fakt, profesjonalne nici przeznaczone do beadingu mają większą wytrzymałość, ale nawet one potrafią napsuć krwi, no i sporo kosztują. Jednak mimo wszystko większość z nas nie ma nawyku kondycjonowania nici woskiem, dlatego chcę wam pokrótce przedstawić kilka dostępnych na rynku preparatów i opowiedzieć o nich. Nie jest to wpis sponsorowany, wszystkie produkty kupiłam za własne fundusze i chociażby dlatego nie będą tu padały nazwy sklepów. Podpowiem tylko, że chociaż sklepy z koralikami są coraz lepiej zaopatrzone, to w niektórych nie uświadczycie wosków do nici. Co zaskakujące, ma je większość pasmanterii, również tych stacjonarnych. 

Większość nici do beadingu ma około 0,3 mm średnicy, jest lekko sztywna dzięki fabrycznemu nawoskowaniu i kosztuje od 5 - 20 zł za około 50 metrów w szpulce. Mimo wysokiego komfortu szycia nimi, coraz więcej osób sięga po nici do szycia tkanin, takie które są na tyle cienkie, by przejść przez igłę do beadingu. Powodem jest atrakcyjna cena i przebogata gama kolorystyczna. Minusem jest ich plątanie się i mechacenie, co często uniemożliwia nawleczenie i dalszą pracę. Poza tym małym felerem, nici takie jak Poly Sheen, Tytan czy Gutermann świetnie sprawdzają się w mojej technice - hafcie koralikowym. Jednak do furii doprowadza mnie to, że w najmniej spodziewanym momencie potrafią się rozkręcić, wystrzępić na końcach, albo magicznie wyhodować supełek w połowie długości. Żeby temu zapobiec lub przynajmniej zminimalizować, przed pracą woskuję nawleczoną nić. Czasami, według potrzeby, powtarzam czynność w trakcie haftowania koralikami.

W swoim przeglądzie wzięłam na tapet cztery preparaty - Thread Heaven, wosk firmy Prym, wosk od Beadalon oraz naturalny wosk pszczeli. Haftując pracę nicią Poly Sheen, postanowiłam każdy nowy odcinek nici (około 90 centymetrowy) woskować innym produktem i notować swoje obserwacje, by móc się nimi z wami podzielić. 

Thread Heaven

To najdroższy preparat z całego dzisiejszego zestawienia. Za pudełeczko wielkości 2 cm na 2 cm zapłaciłam 18 złotych. Marka powstała w USA, niestety, produkcja tego specyfiku została zakończona, jak wynika z informacji zamieszczonych na fanpage'u firmy.

Opakowanie informuje, że jest to produkt konkurencyjny do wosku pszczelego, nietoksyczny, wegański, niezawierający kwasów, hypoalergiczny, nadający się do wszystkich rodzajów nici, które zabezpiecza przed strzępieniem, plątaniem i starzeniem. W środku plastikowego pudełeczka znajduje się gumowata, przezroczysta, bezzapachowa substancja o delikatnej lepkości. Wszystko co trzeba, to przeciągnąć nić między kciukiem a powierzchnią substancji, a następnie zdjąć palcami jej ewentualny nadmiar na nici. 

Moje wrażenia są pozytywne, chociaż na samym początku miałam mieszane uczucia, bo nić była bardzo lepka. Jednak gdy pozwoliłam jej przeschnąć kilka chwil, stała się jedwabiście gładka. Bardzo dobrze pracowało mi się tak przygotowaną nicią. Jednakże preparat nie nadał jej sztywności, wręcz przeciwnie, ale wielkim zaskoczeniem był dla mnie fakt, że nitka nie rozdwoiła się na końcach. Widać, zadziała owa lepkość na początku. 

Podsumowując, Thread Heaven nadaje nici:
  • jedwabistość
  • zapobiega rozdwajaniu
  • nie ma zapachu, ani koloru
  • nić nie plącze się
Nie do końca wiem, jaka to substancja chemiczna (a lubię to wiedzieć), trudno ocenić wydajność, gdyż za krótko go używam, wiele do życzenia pozostawia też cena. Poza tym to bardzo dobry preparat.

Wosk Beadalon

Produkt przychodzi zapakowany w plastikowo-tekturowe opakowanie (które niestety wyrzuciłam). Właściwy preparat, którym jest rafinowany wosk pszczeli w kształcie krążka o średnicy 4 cm, zamknięty jest w otwieranym, plastikowym futerale z otworami ułatwiającymi prowadzenie nici po powierzchni. Krążek jest ruchomy, więc można go obracać, by zużycie było równomierne. Wyjęłam go, żeby bliżej mu się przyjrzeć i mogę powiedzieć, że nie ma zapachu, a w dotyku przypomina mydło glicerynowe. Zapłaciłam za niego 11 złotych, ale można go upolować i za 7 złotych.

Nić sunie gładko po powierzchni i równomiernie pokrywa się woskiem, nadmiar bez problemu zdjęłam palcami. Nic się nie lepi, za to nitka lekko się usztywniła. Minusem jest to, że gdy nić spadła mi przypadkiem z igły, nie mogłam jej ponownie nawlec z powodu postrzępionych końców. Musiałam ją przyciąć.

Podsumowując, wosk Beadalon sprawia, że:
  • nić jest fajnie usztywniona
  • nie lepi się
  • nie plącze
  • niestety strzępi się, jednak w natężeniu dla mnie akceptowalnym.
Atrakcyjna cena i orientacyjna ocena wydajności na bardzo dużą sprawia, że w moim odczuciu, to preparat warty polecenia.

Wosk Prym

Prym, dla niezorientowanych, to marka wiodąca, nomen omen, prym w branży pasmanteryjnej i w pasmanterii właśnie kupiłam swój egzemplarz. Firma założona została w Niemczech, jednak wosk wyprodukowano na Tajwanie.
Poza kolorem absolutnie niczym nie różni się od poprzedniego preparatu. To również krążek wosku o średnicy 4 cm i wadze 10 gramów, oznaczony w specyfikacji jako wosk krawiecki. Zapłaciłam za niego około 12 złotych.

Potraktowania nim nić zachowywała się dokładnie tak samo jak poprzednia. Obawiałam się odrobinę, czy nie zabarwi mi robótki, na szczęście nic takiego nie miało miejsca. Nić sunęła gładko, nie plątała się, ale lekko postrzępiła. Wosku jest dużo, więc używam go też do innych celów, ostatnio "naprawiłam" nim suwak. ;)

Naturalny wosk pszczeli

Posiadam w swoim warsztacie najprawdziwszy, nieoczyszczony wosk pszczeli o pięknym zapachu. Mój egzemplarz został ręcznie uformowany (przetopiony) i wlany do pojemniczka. Pozdrawiam panią Izę ;) Ale każdy może wykonać podobny lub skorzystać z gotowej świecy. Mam go naprawdę długo, a zużycie jest minimalne. Zapłaciłam za niego około 4 złotych, gdybym pokusiła się o własnoręczne wykonanie, wyszłoby pewnie kilka groszy. Tu mogę poczynić dopisek, że kraj pochodzenia to Polska.

Właściwości wosku zna chyba każdy i jeśli tylko nie przeszkadza mu zapach lub nie jest uczulony na produkty pszczele, to może go używać do kondycjonowania nici. Od razu uprzedzę obawy, nie zauważyłam żeby brudził nić czy robótkę, za to z wszystkich omówionych preparatów, najlepiej usztywnia nić. Nadmiar bardzo łatwo zdjąć palcami, tym łatwiej im są cieplejsze. Minusem jest to, chociaż jak kto lubi, że na opuszkach zostaje cienki woskowy film. Ręce trzeba po prostu umyć, albo wytrzeć w chusteczkę.

Podsumowując, wosk pszczeli sprawia, że nić jest:
  • usztywniona 
  • nie plącze się
  • nie mechaci
  • minimalnie rozdwaja się na końcach

PODSUMOWANIE

Z całego serca zachęcam was do woskowania nici, zwłaszcza tych "niekoralikowych" oraz od czasu do czasu tych profesjonalnych. Nawet Miyuki potrafi się sponiewierać po przejściu przez kilkadziesiąt koralików, a wymienianie jej co chwila na nową, zrujnuje każdego. 

Woski i inne preparaty mają na celu poprawę komfortu pracy i przedłużenie żywotności nici, tę właściwość doceniły krawcowe na całym globie, myślę, że warto się od nich uczyć.

Nie opowiem się jednak jednoznacznie za żadnym z omówionych tu produktów, bo każdy z nich ma swoje zalety i wady, jednak wszystkie dobrze spełniają swoją funkcję. Jednemu będzie odpowiadał Thread Heaven bez względu na cenę, inny wybierze opcję ekonomiczną i sięgnie po naturalną świeczkę. A jeszcze ktoś nie będzie chciał brudzić palców i kupi opcję w podajniku. Każdy z nas jest inny i ma różne potrzeby, i każdy znajdzie coś dla siebie.

***

Dajcie znać w komentarzu, czy mogłam dodać do tego przeglądu coś, co by was interesowało. Pochwalcie się też, czy woskujecie nici.




Nie zgadzam się na rozpowszechnianie tego artykułu bez podania autora i linku do lokalizacji na moim blogu.

poniedziałek, 7 sierpnia 2017

Usztywnianie prac w technice haftu koralikowego

Usztywnienie gotowego haftu przed zakończeniem robótki skórą lub innym materiałem wydaje się dla niektórych oczywistością, dla drugich czymś niepotrzebnym, a dla innych czarną magią. Dostaję jednak na tyle dużo pytań w tej sprawie, że postanowiłam napisać ten poradnik.

Po co w ogóle usztywniać haft koralikowy i czy jest to potrzebne? Odpowiedź nie jest jednoznaczna, bo każdy twórca dąży do wypracowania własnych technik i stylu. Czasem więc "wiotka" praca jest częścią zamysłu artystycznego i wygląda ciekawie. Pamiętać należy jednak o tym, że biżuteria tekstylna, a w tym również wykonana techniką haftu koralikowego, może się odkształcać. Sprzyja temu filcowy podkład, na który naszywamy koraliki, ściegi wykonane nicią, a także same koraliki i kamienie, które obciążają materiał. Czasem zbyt ciężka aplikacja nadwyręża podkład i całość zaczyna odstawać. Niekiedy, przy dużych pracach, zwłaszcza koliach, biżuteria przestaje trzymać pierwotny kształt. Do tego dochodzi nieunikniony proces zużywania się podczas noszenia, warunki zewnętrzne, złe przechowywanie itd.

Jest też druga strona medalu, tzw. doopka lub plecki, na których widać wszystkie nierówności po ściegach, kamieniach i kryształkach, trzeba przyznać, że nie jest to estetyczne. Aby to ukryć, należy dodać między gotowy haft, a materiał wykończeniowy jeszcze jedną warstwę tworzywa. I o tym pokrótce będzie ten artykuł.


Do głównych zalet usztywniania prac w technice haftu koralikowego zaliczyłabym:

wtorek, 16 lutego 2016

Żyłka w beadingu, wyniki testu

Półtora roku temu zrobiłam dość obszerny przegląd nici do haftu koralikowego, dostępnych wówczas na naszym rynku. Parokrotnie uzupełniałam tekst o to, co w międzyczasie już można było u nas kupić, ale kwestię żyłek potraktowałam po macoszemu. Zapowiedziałam wówczas, że zanim się wypowiem, przeprowadzę własne testy ich przydatności w szyciu koralikami.

Nie ulega wątpliwości, że żyłki wydają się idealne do wszelkich plecionek, bo większość z nich jest przezroczysta, a przez to niewidoczna w robótce. Pomijając kwestię plątania się, bo i to można jakoś obejść, na przykład woskując włókno, to produkt ten wydaje się nie mieć wad. Sama chętnie nimi szyłam do czasu, aż w świat poszła fama, że żyłki po pewnym czasie ulegają biodegradacji. 

Żadna szanującą się beadingerka nie chce okryć się złą sławą przez biżuterię, która rozpada się na klientce. Nigdy nie należałam do osób, które wierzą plotkom czy przyjmują bezrefleksyjnie negatywne opinie innych osób, nawet nie udostępniam facebookowych apeli o pomoc, zanim nie sprawdzę ich prawdziwości. W kwestii żyłek nie było inaczej, owszem przyjęłam do wiadomości, że mogą okazać się nietrwałe, ale wolałam przekonać się o tym na własnej skórze.


O co tak naprawdę chodzi? Tak zwane żyłki to grupa włókien polimerowych, a dokładnie polietylen, zwany też linką wędkarską. Linki do wędkowania można podzielić na wersje jednolite, z pojedynczego włókna, czyli mono i plecionki. Na wszystkie zaś mówimy żyłki, pewnie potocznie, nie zmienia to faktu, że FireLine czy WildFire i inne linki zaadaptowane do beadingu, pierwotnie były materiałami wędkarskimi. Taka ciekawostka.

Niektóre z tych tworzyw mogą okazać się niestabilne w wysokich temperaturach, szczególnie te gorszej jakości. Producenci wychodząc naprzeciw użytkownikom, zwłaszcza wędkarzom, wypuszczają na rynek tworzywa odporne na promienie UV, działanie słonej wody czy mrozu. Produkty te z roku na rok są coraz lepsze gatunkowo i warto szukać takich właśnie nowinek.

Swoje pierwsze prace szyłam wyłącznie żyłkami, wybierałam te cienkie, około 0,16 mm średnicy, by swobodnie przychodziły przez cienkie ucho igły do beadingu, powiem szczerze, że dobrze mi się nimi pracowało.


Jedna z takich prac, którą nie wiedzieć czemu uznałam wówczas za ósmy cud świata ;) przysłużyła się nauce. Broszka w całości szyta jest przezroczystą żyłką Crocodile 0,16 mm firmy Jaxon. Technika, w jakiej została wykonana to haft koralikowy, a użyte koraliki pochodzą od japońskiego producenta - Toho.
Broszka została wystawiona na działanie wysokich i niskich temperatur oraz promieniowanie UV.

CEL TESTU

Ustalenie, czy żyłka wędkarska wykorzystana do przyszycia szklanych koralików, w biżuterii wykonanej techniką haftu koralikowego, nie ulegnie rozpadowi pod wpływem działania wybranych warunków atmosferycznych, czyli zmianom temperatur oraz promieniowaniu słonecznemu. Są to czynniki, jakim zwykle podlega biżuteria podczas noszenia. Z testu wykluczone zostały inne warunki atmosferyczne jak opady atmosferyczne, wiatr oraz wpływ czynników chemicznych.

WARUNKI W JAKICH PRZEPROWADZONO TEST

czas: 18 miesięcy

warunki zewnętrzne: granitowy parapet zewnętrzny okna wychodzącego na południe.

temperatura minimalna: -15 st C.

temperatura maksymalna: 38 st C.

wilgotność: trudno powiedzieć, bo w pochmurne, wietrzne czy deszczowe dni nie wystawiałam broszki na zewnątrz w obawie przed jej zniszczeniem.

warunki wewnętrzne: drewniany parapet w pokoju od strony południowej.

temperatura minimalna w pomieszczeniu: 17 st C.

temperatura maksymalna w pomieszczeniu: 32 st C.

wilgotność w pomieszczeniu: 48-80 %

Za pomiary odpowiedzialne są moje termometry - elektroniczny pokojowy z funkcją badania wilgotności i zewnętrzny, standardowy rtęciowy, więc należy brać na nie poprawkę. Tak czy inaczej, nagrzany słońcem parapet jest dużo gorętszy, niż wskazuje termometr, to samo tyczy się mroźnych dni.  W ostatnich miesiącach broszka częściej była w pomieszczeniu, wystawiana jedynie na promieniowanie słoneczne. Starałam się jednak wynosić ją na zewnątrz podczas przymrozków i latem, gdy nie padało.


WYNIKI TESTU

Nadal uważam, że 18 miesięcy to za mało, by uzyskać miarodajne wyniki, niemniej jednak nie zaobserwowałam żadnych zmian w trwałości szwów. Co kilka tygodni czyściłam broszkę z kurzu, delikatną i suchą ścierką z mikrofibry, dużym zaskoczeniem jest, że nic nie wyblakło, a ozdoba nie straciła fasonu. W tym czasie podważałam paznokciem koraliki, by sprawdzić mocowanie, nic się nie poluzowało, nie odpadło, ani na takie się nie zapowiada.


18 miesięcy zmiennych warunków pogodowych, sporego nasłonecznienia (okno od południa) i wahań temperatury, nie wyrządziło broszce żadnych szkód. Koraliki przyszyte żyłką nie odpadły, a szwy nie zmieniły wyglądu. Nie zaobserwowałam żadnych oznak kruszenia się żyłki.  Nie wiem, jak będzie za rok czy dwa, ale na razie uważam szycie żyłką za bezpieczne.

Tymczasem odkładam brochę na parapet i obserwuję. Jak coś się zmieni, dam znać :)


wtorek, 15 września 2015

Farbowanie filcu, czyli jak dobrać kolor podkładu do koralików, gdy praca jest wielobarwna?

Jak przygotować podkład do pracy z koralikami? Odpowiedź na to pytanie przestanie być taka oczywista, gdy zaczniecie szyć prace bardziej rozbudowanie kolorystycznie. Ja zwykle sięgam po taki kolor podkładu, jaki mają koraliki, ma to sens, gdy praca utrzymana jest w jednej tonacji lub ma po prostu jednolity kolor. Gdy robię coś bardziej pstrokatego, pojawia się problem.

Jeśli tak jak ja, dbacie o szczegóły i nie podoba wam się, że spod zielonych koralików macha do was białe tło, albo półprzezroczyste kryształki zaczynają tracić swoją subtelną barwę, wtapiając się w czerń filcu, to musicie przejść na wyższy level. Nauczcie się barwić podkład do haftowania.


Dobra wiadomość jest taka, że od tej pory zadowolicie się w zasadzie tylko białym podkładem (szary też mile widziany), i pudełkiem kredek ;) Nie myślcie jednak, że przypadkiem zrobiłam sobie szydełkiem lobotomię i w obłędzie wyrzuciłam wszystkie kolorowe filce ;) Nadal ich używam i to często, ale są prace, w których jednolite tło, to za mało.

***

Ale zanim o szczegółach, weźmy głęboki wdech, rozluźnijmy mięśnie i popatrzmy, kiedy w ogóle warto zawracać sobie głowę barwieniem filcu.

1. Wielobarwny filc jest na wagę złota we wszelkich haftach z efektem ombre, gdzie trudno zadecydować czy wybrać podkład w kolorze najciemniejszych koralików, czy najjaśniejszych. W obu przypadkach praca coś straci, bo albo ciemny podkład będzie brzydko przebijał przez jasne koraliki, albo jasny przez ciemne. Tu aż prosi się o podłoże z gradientem:


2. Tam gdzie detale mają kolory bardzo różniące się od tła w całej pracy. W naszyjniku poniżej mogłabym na upartego zdecydować się na jednolity, biały podkład, ale przy tak małych koralikach (Toho 15o) ich kolor stałby się rozmyty. Podbarwienie miejsc z wisienkami i listkami, zdecydowanie podbiło kolory koralików:


3. Gdy cała praca jest wielobarwna, a kolory kontrastowe, jak w tej kolii. Mogłabym użyć pomarańczowego filcu, ale wówczas niebieska część stałaby się brudnozielona. Gdybym wybrała niebieski, wówczas pomarańczowy fragment haftu straciłby na intensywności :


4. I coś dla roztrzepanych, gdy skończył się filc w potrzebnym kolorze, np. macie tylko szary, a na gwałt potrzeba wam czarnego. True story :)


Metod "uzdatniania" podkładów do koralikowania jest wiele, ja przedstawię tylko te, które sama wypróbowałam, bo nie lubię się wypowiadać na tematy, o których nie mam pojęcia. Ponadto, przerobiłam je na własnej skórze i mogę podpowiedzieć jakich błędów uniknąć ;)


Kredki ołówkowe

Świecowe, olejne albo do oczu, nie nadają się, najlepiej sprawdzają się te tradycyjne, drewniane z kolorowym rysikiem w środku. Nie polecę żadnej konkretnej firmy, bo wydaje mi się, że każda się nada. Ja mam ich naprawdę do wyboru, do koloru, z czasów gdy dużo rysowałam, zatem mogę przebierać.

Kredki najlepiej barwią sztywne filce lub profesjonalne podkłady do haftu koralikowego, jak lacy's stiff stuff lub knorr prandell (wersja sztywna). Zwykły, miękki filc, twarde rysiki będą mechacić. Sposób użycia jest mało skomplikowany, po prostu rysujecie kredką po powierzchni podkładu, blendując kolory aż do uzyskania pożądanego efektu.


Ten sposób ma i swoje wady, przede wszystkim pigment jest zbyt lotny, a w połączeniu z filcem brudzi palce. Dlatego dużo praktyczniej jest pokrywać mniejsze partie pracy i sukcesywnie je podmalowywać w miarę przybywania haftu, a pokolorowaną powierzchnię wcześniej przetrzeć chusteczką higieniczną.

Innym sposobem na poradzenie sobie z transferem koloru, jest potraktowanie zabarwionej powierzchni impregnatem do sutaszu.


Impregnat dodatkowo podbija kolor, czyniąc go bardziej intensywnym i lekko rozmytym. Zwłaszcza jesli użyjecie kredek akwarelowych, które z definicji można rozmyć wodą.


Minusem tego "patentu" jest konieczność pozostawienia pracy do wyschnięcia, zanim zaczniemy naszywać koraliki.

Ja bardzo lubię tę metodę, głównie za to, że mogę wycieniować najdrobniejszy detal, co znacznie ułatwia późniejsze haftowanie koralikami.

Kredki najlepiej sprawdzą się na białych podkładach do haftu koralikowego.

Farby akrylowe

Tego typu medium bardzo dobrze nadaje się do trwałego barwienia tkanin, a w tym i filcu. Ma bardzo intensywne krycie, dzięki czemu z białego podkładu w mig uczynicie czarny. Tu również nie sugerujcie się firmą, na zdjęciu widnieje akrylowa farbka modelarska mojego męża, która kosztowała krocie. Ten sam efekt uzyskacie stosując każdą inną, w miarę płynną, farbę akrylową.

Praca z tym medium wymaga odrobiny zachodu, przede wszystkim trzeba użyć pędzelka, potem go umyć i dość długo czekać aż "malunek" wyschnie. Jeśli dacie za dużo akrylu, może przebić "na wylot", jednak po wyschnięciu nie wpływa to na trwałość czy estetykę podkładu. Chyba, że nie podszywacie niczym prac, to wtedy macie kłopot. Ale kto nie podszywa prac?


Jednak gra zdecydowanie jest warta świeczki, bo otrzymujemy idealne krycie, farba jednocześnie "prasuje" wszelkie filcowe kłaczki, przez co podkład się nie mechaci. Jeśli malujecie obszary, na których już są koraliki, uważajcie, farbę trudno z nich zmyć.

Akryle najlepiej sprawdzą się, gdy potrzeba zafarbować duży obszar pracy, lub jej całość. Do jej wad, a może zalet, zależy jak na to spojrzeć, zaliczyłabym usztywnianie powierzchni. Nie przeszkadza to w szyciu. 

Flamastry do tkanin

Od razu zaznaczę, że zwykłe pisaki, mazaki czy zakreślacze się nie nadają. Nie dość, że brudzą palce to strasznie się rozmazują, a nikt nie chce upaćkanych koralików, nitek czy wreszcie odzieży. To musi być coś wodoodpornego, a przez to niespieralnego, najlepszym wyborem będą niezmywalne markery do folii czy płyt CD, lub flamastry do tkanin.
Ja swoje kupiłam w dziale papierniczym, nie robiłam szczegółowego rozpoznania rynku i nie specjalne się orientuję, co ma do zaoferowania. Na moje skromne potrzeby 8 kolorów to wystarczająca ilość, wy możecie poszaleć ;)

Flamastry do tkanin są bardzo łatwe w użyciu, nie potrzebują długiego czasu, by wyschnąć, po kilku minutach od użycia mogłam bez obaw haftować koralikami.

Natężenie koloru można stopniować, co zdecydowanie podnosi ich notowania. Uzyskałam nimi subtelny efekt delikatnego krycia robiąc cienkie kreseczki, które szybko roztarłam chusteczką. Najbardziej jednak podoba mi się pełne krycie jakie dają, gdy się mocniej przyciśnie mazak do podkładu, wtedy jednak dłużej schną.


Kolor łatwo zetrzeć z koralików, gdy przypadkiem się ubrudzą, na powierzchniach tekstylnych oraz nitkach, zostaje na zawsze. Gdyby to kogoś ciekawiło, moje flamastry są bezzapachowe.

Cienie do powiek

To metoda, którą określiłabym mianem alternatywnej, po którą sięgam w wyjątkowej sytuacji, gdy na przykład potrzebuję konkretnego koloru, którego nie mam w kredkach. Tak było w przypadku kolii "Bee Happy", gdzie po wycięciu haftu okazało się, że konieczne są poprawki, bo mój misterny "miód" traci na intensywności przez biel filcu. Miałam akurat złoty cień do powiek, który zaaplikowałam w strategiczne miejsca. Bardzo nie lubię, gdy kolor podkładu wychodzi spod koralików, ale czasami jest to tak mały obszar, że nie jestem w stanie zamalować go kredką. Wówczas sięgam po sypkie kosmetyki, które mają dobry pigment (a większość moich cieni, różów czy brązerów taki ma).


Tu kluczowy jest precyzyjny pędzelek, który nie tylko dobrze nabierze kosmetyk, ale i dotrze w newralgiczne miejsce między koralikami. Najlepsze będą małe i płaskie, na przykład syntetyczne do korektora. Cień należy wetrzeć w filc, który zaskakująco dobrze przyjmuje taki pigment, a następnie zetrzeć nadmiar z koralików lub filcu, a w razie potrzeby potraktować impregnatem.

Dla mnie to sposób na szybkie poprawki. Lubię się malować, to i moja kosmetyczka (właściwie kufer) jest dobrze zaopatrzona. Większość suchych cieni dostępnych na rynku to kompozycje mineralne, nie wyrządzą więc szkody biżuterii, a ich intensywne kolory sprawdzą się najlepiej na białym filcu. Czy widzicie jakieś prześwity spod grzywy konika? No właśnie, a to tylko cienie do powiek (oraz jeden róż) :)

***
Jestem pewna, że znajdzie się jeszcze kilka sposobów na wybrniecie z dylematu podkładu niepasującego do koralików, jednak ja zgłębiłam empirycznie tylko te cztery. Nie czujcie jednak presji, że tak trzeba i koniec, wybierajcie taki kolor filcu jaki wam pasuje, by uzyskać taki efekt końcowy jaki WAM się podoba. Czasami czarne tło super prezentuje się przy intensywnych kolorach koralików, ja jednak lubię efekt obrazu, podoba mi się "malowanie" koralikami i właśnie dla uzyskania takich wrażeń opracowałam ten poradnik. Mam nadzieję, że wam się spodobał.


-------------------------------------
Przydatny może okazać się mój wpis o podkładach do haftu koralikowego.

Inne moje instruktaże dotyczące haftu koralikowego znajdziecie w zakładce porady i tutoriale.
--------------------------------------

Jeśli moje porady okazały się pomocne, wspomnijcie o mnie przy publikacji swoich koralikowych poczynań, a jeżeli macie facebooka, otagujcie mnie hasztagiem #bluefairyart. Wpadnę popatrzeć :)

Pozdrawiam kolorowo :)

Nie zgadzam się na rozpowszechnianie tego artykułu bez podania autora i linku do lokalizacji na moim blogu.

Tekst został zaktualizowany 25-06-2018.

poniedziałek, 17 sierpnia 2015

Fringe Stitch i Stop Stitch, czyli koralikowe chaszcze

Brzmi zawile, wygląda przerażająco, ale to jedne z prostszych ściegów w hafcie koralikowym, bo idealnie się nadają na wszelkie free formy. Wszystko to, co do tej pory definiowałam jako "chaszcze", "krzaczory", "szuwary" i inne "zarośla", jest wykonane właśnie ściegiem fringe. Pojęcia nie mam czy posiada on polski odpowiednik nazwy, bo "frędzelek" bądź co bądź brzmi mało poważnie :)

Ścieg ten można zastosować we wszystkich technikach koralikowych, nie tylko w hafcie. Chociaż ja w swojej prezentacji, ograniczę się tylko do haftu koralikowego.



Ale zanim o "frindżu", odrobina o Stop Stitch zwanym czasami Stop Bead Stitch. 

Wszystkie ściegi w hafcie koralikowym są tylko sposobem przyszywania koralików do podkładu, a "stop" jest jednym z nich. Polega on na przyszyciu koralika do podłoża, za pomocą igły i nitki, z wykorzystaniem innego koralika, najczęściej w mniejszym rozmiarze. Koralik blokuje/stopuje drugi koralik, by ten pozostał na swoim miejscu. Stąd nazwa tego szwu.

Fringe jest rozszerzeniem tego sposobu przyszywania koralików o dodatkowe koraliki w ilości, jaka wam się podoba, oczywiście nadal blokowane jednym koralikiem (w wersji podstawowej).

***

Jak ja wykorzystuję ten ścieg w swoich pracach:


Najchętniej i najczęściej do przyszywania kamiennej sieczki. Jeśli dobiorę kolor koralików do barwy sieczki, to uzyskuję efekt spójnej całości.


Jednak koralik sam w sobie też może być ozdobą kompozycji, nawet jeśli różni się kolorem od sieczki.


Wykorzystuję go również do przyszywania kryształków, w tym wypadku Fire Polish, przy wykańczaniu pracy.


Lub do naszycia ich bezpośrednio do podkładu, jak tu zrobiłam to z bicone.

***

Zdecydowanie częściej przyszywam więcej niż jeden koralik za jednym zamachem i wtedy fachowo nazywa się to fringe stitch, a nie fachowo "chaszcze" :))

Można tym sposobem wyhaftować niemal całą pracę, nadając jej przyjemną, acz specyficzną fakturę:


Albo dodać frędzelki jako kolejny element ozdobny w pracy. Jeśli użyjecie tych samych kolorów w całej pracy, wówczas stanie się on dodatkowym akcentem, ale nie zdominuje całości:


Można poprzez kolor uczynić z niego element odznaczający się w pracy:


Można dodać trójwymiarowości poszczególnym elementom, w tym wypadku kwiatkom poprzez doszycie wystających pręcików.


Albo przedłużyć nim back stitch, (te wystające pomarańczowe "promyki"):


Lub zrobić zarośla, dosłownie!:


Można urozmaicić "frindż" dodając do koralików np. perły:


Lub totalnie zaszaleć:

Albo, co też bardzo lubię, zrobić frędzle z odnogami, co w niektórych powyższych przykładach też można było zauważyć, ale tu widać bardziej :):


Można też pokusić się o ozdobne zakończenie frędzelka na kształt listka.

Oczywiście kształt i długość frędzelków, oraz rodzaj użytych materiałów zależy od was i waszej artystycznej wizji.

***

Pokażę teraz jak wykonać Stop Stitch, choć to tak banalne, że pewnie nie wymaga tłumaczenia.

1. Pierwszy krok to igła z nitką, którą trzeba przymocować do podkładu. Gdy to zrobicie,  nabierzcie na igłę dwa koraliki. Ja wybrałam fasetowaną oponkę 8 mm i koralik 11o, który będzie pełnił funkcję stopera:


2. Kryształek przyszywam do podkładu w ten sposób, że przechodzę przez niego igłą, omijając koralik stopujący:


3. Powyższe zdjęcie pokazuje bardzo szczegółowo jak to zrobić, ale w praktyce od razu wbijcie igłę w podkład i tą drogą przejdźcie nią na drugą stronę robótki:


4. Teraz wystarczy zaciągnąć nić, jeśli nitka się zablokuje, chwyćcie za koralik stopujący i ją poluzujcie. Inaczej się zerwie. Czasami, a zwłaszcza przy dużych koralikach, trzeba przyszyć koralik dwukrotnie by go ustabilizować.


5. W ten sam sposób można przyszyć jakiekolwiek koraliki (w drugim przykładzie użyłam koralika 8o i 15o), pamiętać tylko trzeba, by koralik stopujący nie był za mały i po prostu nie przeleciał przez otwór w przyszywanym koraliku :)


Małe stadko koralików przyszytych ściegiem Stop, prezentuje się dość uroczo ;)



***

Jak wykonać Fringe Stitch.

1. Dokładnie tak samo jak Stop Stitch :) Z tą różnicą, żeby coś nazwać frędzelkiem, to musi trochę bardziej wystawać ponad powierzchnię niż 1 koralik. Na początek spróbujcie z 2 koralikami:


Efekt jest subtelny, ale daje wiele możliwości.


2. Spróbujcie z 4 koralikami:


Taki twór zdecydowanie można nazwać frędzelkiem:


3. Zakończeniem frędzelka nie zawsze musi być jeden mniejszy koralik, w tym celu możecie użyć kilku koralików, tworząc np. pętelkę, albo szklanego listka, kropelki, czego tylko chcecie. Poniżej możecie zobaczyć efekt, jaki uzyskałam, stopując frędzelek pikotkiem z 3 koralików:


Zawsze jakaś odmiana:)


W ten sposób możecie przyszywać do podkładu koraliki w różnych kształtach i rozmiarach, ogranicza was tylko wyobraźnia. Frędzelki można jednak nieco bardziej rozbudować, nadając im dziki charakter rasowych chaszczy :) Chociaż spotkałam się kiedyś z określeniem koralowiec.

Efekt koralowca

1. Aby dorobić frędzelkowi ramiona, należy zacząć jego tworzenie standardowo, jak w podpowiedziach wyżej. Nabierzcie koralki, ja mam 8, i pomijając koralik stopujący, wróćcie igłą tylko przez część koralików, wychodząc igłą tam, gdzie ma być odnoga:


2. Naciągnijcie nitkę i ustabilizujcie koraliki tak, by przyjęły zwartą postać.


 3. Nabierzcie koralik i jego stoper. Ja na potrzeby instruktażu wybrałam czerwony bicone:


4. Wróćcie igłą przez dobrany kryształek i kilka koralików "łodygi", bo zrobimy jeszcze jedno ramię:


5. Wyrównajcie wszystko palcami, gdzie trzeba napiąć nitkę, zróbcie to. Nabierzcie teraz 2 koraliki na nowe ramię i jeden stoper. Druga odnoga będzie trochę większa:


6. Wróćcie igłą przez dodane koraliki i pozostałe w "łodydze" przyszywając wszystko do podkładu.


7. Taki frędzelek - koralowiec nie zawsze trzyma fason, dlatego przeszyjcie go nicią raz jeszcze, tym razem z pominięciem odnóg, usztywniając tylko sam rdzeń:


8. Bardzo przydatnym zabiegiem jest dodatkowe zabezpieczenie nitki od spodu, wtedy kolejny frędzelek nie będzie ciągnął poprzedniego i praca zyska na solidności:


Wszystkie frędzelki stoją na baczność tak jak lubię, ale jesli wolicie bardziej luźne, wiotkie struktury, nie usztywniajcie tak ściegu.


Moja rada:

  1. Ten sposób przyszywania koralików lubi plątać nitkę, dlatego szyjcie krótkimi odcinkami nici.
  2. Wybierajcie mocną niestrzępiącą się nić, np. One-G lub Myiuki, unikniecie niespodzianek ze zrywającym się i zbyt wiotkim szwem.
  3. Większe koraliki, zwłaszcza kryształki przyszywajcie dwukrotnie do podkładu.

-----------------------------
Poprzednie części poradnika o ściegach haftu koralikowego:

1. Lazy Stitch i Running Stitch
2. Back Stitch

Inne moje instruktaże dotyczące haftu koralikowego znajdziecie w zakładce porady i tutoriale.
-------------------------------

Jeśli moje porady okazały się pomocne, wspomnijcie o mnie przy publikacji swoich koralikowych poczynań, a jeżeli macie facebooka, otagujcie mnie hasztagiem #bluefairyart. Wpadnę popatrzeć :)

Jeśli podobają się wam moje "lekcje" i chcecie ich więcej, dajcie znać w komentarzu.
Pozdrawiam serdecznie!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...